الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)

45

إرشاد القلوب (فارسى)

نيكوكار يا گناهكار ( بالنسبه بسخنانش ) ، و فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به مردى آيا نگويم براى تو چيزى كه بسبب آن بهشت بر تو مباح شود ؟ عرضكرد : بلى يا رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : انفاق كن از آنچه كه خدا به تو عنايت فرموده ، عرضكرد : اگر نباشد ؟ ( براى من چيزى كه انفاق كنم ، چه عملى انجام دهم ) فرمود : يارى كن مظلومان را ، عرضكرد : اگر قادر نباشم چه كنم ؟ فرمود : سخن به حق بگو تا فايده برى و يا ساكت و خاموش باش تا سالم باشى ( از آفات زبان ) . و منقولست كه مردى عرضكرد به حضرت رضا عليه السّلام مرا وصيت فرمائيد فرمود : حفظ كن زبان خود را تا عزيز باشى و شيطان بر تو مسلط نشود و ذليلت گرداند ، وصيت فرمود حضرت امير المؤمنين عليه السّلام بفرزندش محمّد بن الحنفيه اى فرزند زبان همانند سگ درنده‌ايست كه اگر او را رها كنى به تو اذيّت مىرساند ، و چه بسا يك كلمه نعمت را از انسان جدا مىكند و سبب نقمت و بدبختى مىشود . پس محفوظ بدار زبان خود را آنچنان كه طلا و نقره ( و اموال ) خود را پنهان و محفوظ ميدارى و هر كه سرعت كرد در سخن گفتن به همه گونه سختى و مهالك گرفتار مىشود . و فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در قيامت مردم برو در افتند در آتش مگر كسى كه زبان خود را حفظ كرده باشد ، و هر كه سلامتى خود را در دنيا و آخرت بخواهد مقيّد ميسازد زبان خود را بلجام شرع مگر در آن چيزهائى كه منفعت دنيا و آخرت داشته باشد . و فرمود آن حضرت : من صمت نجا ، هر كه خاموشى را شعار خود ساخت نجات يافت ( و از خطرها محفوظ ميماند ) .